İstanbul’un tarihi su yapılarından biri olan sarnıçlar, ormanlardan ve derelerden akarak şehre gelen suyun toplandığı depolardır. Suyla Oyun, doğal su kaynaklarının kullanımını kolaylaştırmak için oluşturulan sarnıçları merkezine alan bir projedir. Bir zamanlar şehrin su kaynağı olarak tasarlanmış bu yapılar, yapılaşma sonucu şehrin azalan su geçirgenliği sebebiyle günümüzde işlevsiz hale gelmişlerdir. Bebek Sarnıcı, her ne kadar artık sudan kurak olsa da, su, bedenimizden ve şehrin tüm bileşenlerinden akıp geçer. Bazen martılar suya yakınlığımızı hatırlatır, bazen de kedilerin huzursuzluğu su ile ilişkimizin tekinsizliğini anımsatır. Su, dönüşen şehrin molozlarından ve sıkışık borulardan süzülüp gider, canlı cansız pek çok şahitlikleri kendine katar.
Projenin temeli, Eda Şarman'ın Ağustos 2023’te Leitrim Sculpture Center’da geçirdiği konuk sanatçı programında Pasaj x Interface Inagh işbirliğiyle gerçekleştirdiği, bölgedeki bir şelaleyi çeşmeye dönüştürdüğü nature pumps! adlı seramik serisine dayanır. Sanatçı, şelaleden aldığı kalıplardan oluşan formların şelaleye entegre olarak su akışını teşvik ettiğini fark eder. Doğal katmanlar insan bedeni ile ilişkilenerek organik bir hal alır; su bu yeni yüzeylerden de akmaya başlar. İnsan yeryüzüne karışır.
Şarman’ın 2024 yılında Pasaj x Barın Han’da gerçekleştirdiği Çeşme Yaratığı sergisinde şehirden topladığı molozları birleştirirken, sarnıç gibi tarihi su yapılarında kullanılan, kırık kiremitlerden harmanlanan horasan harcına dikkat çeker. Sanatçının su ile kurduğu ilişki bir şelaleden aldığı kalıplardan şehirden toplanmış molozlara doğru uzanan bir genişliğe erişir.
Pratiğinde su ile şekillenen yeryüzü ve suyun getirdiği canlılığı izleyen Eda Şarman, Suyla Oyun sergisi ile suyu dolaşıma sokan sarnıçların taşıyıcı görevini kendi üslubu ile yeniden bir keşfe çıkar.